Βρόχινες σκέψεις

#να μην μπερδεύεσαι, δεν είναι δικά μου αυτά, δάκρυα τ'ουρανού είναι που τάχα μ'έχουνε σκεπάσει#

Γράμματα του δρόμου

Καταρράκτες ξεχύνονται από τα ουράνια
κρότοι βροντούν, λάμψεις αστράφτουν.
Οι ταπεινοί ποιητές της καθημερινότητας πιάνουν τα μολύβια τους.
Λέξεις ξεφεύγουν, άλλες ασυνάρτητες, άλλες καλά συντονισμένες και αποτυπώνονται στο χαρτί.

Κι αυτός ο χάρτινος θησαυρός καραβάνι θα γενεί στην πλημμύρα της ασφάλτου,
ώσπου να ενωθεί με το νερό
κι οι λέξεις καταλήξουν στο πιο απόμακρο σοκάκι της πόλης.