10 Ιουλίου 2015
ο υγρός καθρέφτης
Η θάλασσα είναι όπως ο κόσμος των ανθρώπων.
Η θάλασσα είναι όπως ο κόσμος των ανθρώπων.
Έχει αμέτρητες διαφορετικές αποχρώσεις.
Κάποια νερά είναι ήρεμα και γαλήνια
και άλλα φύσει ταραγμένα και ανήσυχα.
Άλλα τα χτυπάει ο άνεμος
κι άλλα τα γλείφει το αεράκι.
Κάποιοι από μας βρίσκονται στα βαθιά
κι άλλοι στα ρηχά.
κι άλλοι στα ρηχά.
Άλλοι ξέρουν και κολυμπούν κάνοντας φιγούρες
κι άλλοι πλατσουρίζουν.
κι άλλοι πλατσουρίζουν.
Άλλα νερά είναι γλυκά, ίσως και να πίνονται.
Άλλα πάλι τα δέρνει η αλμύρα, ατίθασα.
Κάποια είναι φιλόξενα και παίζουν με τα πλάσματα,
ενώ άλλα έχουν μάθει μοναχά να κυματίζουν.
Στο τέλος όλα τα νερά συγχέονται στον ίδιο ωκεανό
και συναντιούνται,
όσο κι αν κάποια θέλουν να...
ξεχωρίζουν.
όσο κι αν κάποια θέλουν να...
ξεχωρίζουν.
Προσπαθώ ατενίζοντας το γαλάζιο να ξεσφίξω τα λουριά του νου.
No comments:
Post a Comment