Θέατρο: Τρεις Αδελφές του Αντόν Τσέχωφ

 «Μαραμένα τα γιούλια και οι βιόλες, μαραμένα και τα γιασεμιά, μαραμένες οι ελπίδες μας όλες… Αλλά μήπως έχει καμιά σημασία; Τίποτα δεν έχει σημασία πια!»

Τρεις αδελφές, μία πραγματικότητα, ένα συνονθύλευμα ονείρων.

Ένα κλασικό έργο του Αντόν Τσέχωφ παίρνει σάρκα και οστά στο Θέατρο Πορεία.

Ο Αντόν Τσέχωφ έγραψε τις Τρεις Αδελφές, ένα έργο για την προσδοκία, το 1901, στο γύρισμα του 20ου αιώνα. Ο ίδιος χαρακτηρίζει το έργο του "κωμωδία" και τους χαρακτήρες του "μπουφόνους", καθώς φέρνει κάθε έναν από αυτούς, κάθε τους ελπίδα, κάθε τους αγωνία αντιμέτωπους με την πραγματικότητα, όπως αυτή σμιλεύεται αμείλικτα από τον χρόνο. 

Τα τέσσερα παιδιά ενός μορφωμένου στρατιωτικού, οι τρεις κόρες του και ο μοναχογιός του, «ξεμένουν» μετά τον θάνατό του στον τόπο της τελευταίας του μετάθεσης, σε μια απομακρυσμένη και μονότονη πόλη της ρωσικής επαρχίας. Ο στενός πυρήνας της οικογένειας και των στρατιωτικών φίλων τους λειτουργεί ως μια «νησίδα πολιτισμού» για τα αδέλφια και διατηρεί ζωντανή την ελπίδα της επιστροφής στην ιδανική πόλη των παιδικών του χρόνων, τη Μόσχα. Ωστόσο, η μικρή, ιδιότυπη κοινότητά τους φυλλορροεί μέσα στον χρόνο και την πραγματικότητα συμπαρασύροντας κάθε προσδοκία.

Η παράσταση, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου, μάς μεταφέρει στις αρχές του 20ου αιώνα, στο κλίμα της προεπαναστατικής ρώσικης περιόδου, ενώ παράλληλα θυμίζει έντονα το παρόν. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που τέτοιου είδους έργα χαρακτηρίζονται κλασικά. Ακόμη κι αν έχουν περάσει πάνω από 100 χρόνια, οι άνθρωποι εξακολουθούμε να κοιτάζουμε με απορία τη ζωή. Απαντήσεις σε ερωτήματα όπως: "ποιο είναι, άραγε, το νόημα της ζωής;", θα λέγαμε πως ακόμη μένουν αναπάντητα ταλανίζοντάς μας. Ψάχνουμε μανιωδώς να βρούμε την ουτοπική Ιθάκη μας, τη Μόσχα μας, να κυνηγήσουμε το μεγάλο όνειρο ελπίζοντας πως θα μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην ευτυχία. Νομίζω πως και σε 100 χρόνια από σήμερα το έργο αυτό θα είναι επίκαιρο και θα μας συγκινεί.
Οι Ρώσοι στις αρχές του νέου αιώνα διακατέχονταν από την έντονη επιθυμία της αλλαγής, ή μάλλον την επανάσταση της αλλαγής. Η καταφρόνια και η στασιμότητα που βίωναν επί δεκαετίες, η απομάκρυνση και κυριαρχία της ελίτ επί της υπόλοιπης κοινωνίας, η συνεχής ανακύκλωση των παλαιών ιδεών, είχαν ριζώσει μέσα τους κι ένιωθαν πως η ώρα της εκπλήρωσης του ονείρου δεν αργούσε. Τα μάτια των νέων έλαμπαν και με πρωτόγνωρη "όρεξη για δουλειά!" ήσαν έτοιμοι να κατακτήσουν τον κόσμο. Η γη γι'αυτούς έβραζε, όπως και για την Ειρήνη. Όλοι αισθάνονταν ότι κάτι έρχεται, άλλοι το ομολογούσαν, άλλοι το καλωσόριζαν, άλλοι το αρνούνταν και άλλοι το φοβούνταν. Έτσι και στο σπιτικό των Τριών αδερφών φανερώνονται οι διαφορετικές αντιλήψεις, πάθη, ιδέες και όνειρα. "Γιατί υποφέρουμε;" Το Μεγάλο Όνειρο θα διώξει, άραγε τη συμφορά, θα μας κάνει ευτυχισμένους;

Εξαιρετικοί ηθοποιοί, ο καθένας τέλεια δεμένος με τον χαρακτήρα του. Στιγμές γέλιου, βουρκώματος, ανατριχίλας. Δεν περνούν απαρατήρητες τέτοιες ερμηνείες! Επίσης, μου έκαναν εντύπωση τα κοστούμια, τόσο προσεκτικά και με μαεστρία διαλεγμένα, και βέβαια, οι μουσικές παρεμβάσεις με μετέφεραν πλήρως στο κλίμα της εποχής. 

Δεν έμεινε γωνιά της σκηνής που να μην γέμισε από το άρωμα και την κίνηση της ιστορίας και τα σκηνικά, αν και λιτά, ταίριαζαν με τη δωρικότητα της σκηνοθεσίας και συμπλήρωναν τη γεμάτη, έτοιμη να ξεχειλίσει, πληθωρική ερμηνεία των ηθοποιών.

Για να μην χάσετε, λοιπόν, αυτή την εξαιρετική παράσταση, πάρτε χαρτί και μολύβι και σημειώστε:

Θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69)
Τετάρτη 19:00, Πέμπτη 21:00, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 20:30, Κυριακή 20:30.

Τιμές Εισιτηρίων:  Τετάρτη γενική είσοδος (λαϊκή) 15 ευρώ, Πέμπτη έως Κυριακή: κανονικό  20 ευρώ, senior (άνω των 65): 17 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων: 14 ευρώ.

Διάρκεια: 180 λεπτά, με διάλειμμα.

Δείτε το τρέιλερ εδώ