Τι να 'ν' το σώμα

πόσα ποιήματα άραγε και τραγούδια έχουν γραφτεί για ένα σώμα..; πόσοι πίνακες απεικονίζουν το ανθρώπινο σώμα σε όλες τις στάσεις και τις κινήσεις του; πόση δύναμη έχει ένα ακέφαλο άγαλμα;  πόσες φορές η τέχνη δόξασε το γυμνό;

                                       

Παρακολουθώντας το καλοκαίρι κάποια μαθήματα τάνγκο κατάλαβα το σώμα
. Το τάνγκο θα το ονομάσω "ο τυφλός χορός", διότι βασίζεται στην εναλλασσόμενη κίνηση των σωμάτων της ντάμας και του καβαλιέρου. Τα κεφάλια των δύο βρίσκονται δίπλα δίπλα, όμως, τα βλέμματα δεν διασταυρώνονται. Τα σώματα αγγίζουν σταθερά και με πάθος το ένα το άλλο. Είναι κυρίαρχοι της κίνησης και κατευθύνουν τον χορό. Αλληλοτροφοδοτούνται με ερεθίσματα και μαγικά συγχρονίζονται σε έναν χορό που δεν έχει καθορισμένα βήματα. Είναι πράγματι μαγικό το πώς συνεννοούνται τα κορμιά και κινούνται ταυτόχρονα και εναλλάξ. Κλείνεις, λοιπόν, απλώς τα μάτια και αφήνεσαι να σε παρασύρει αυτή η... ανώτερη δύναμη της έλξης!                                                                                                                                  {Artwork by: Madison Moore}

Ο άνθρωπος είναι ένα ον με μικρό κεφάλι και αναλογικά μεγαλύτερο σώμα. Ένα σώμα που κινείται κι εκφράζεται. Εκφράζει φόβο, αμηχανία, συστολή, έκπληξη, χαρά, ντροπή, πάθος, έρωτα, θυμό. Είναι το μέσο εκδήλωσης των συναισθημάτων μας και κάθε κίνησή μας υποδηλώνει το τι νιώθουμε.

Σώμα είναι, επίσης, και επαφή. Οι άνθρωποι βασίζουμε και αναπτύσσουμε τις σχέσεις μας σε απλές κι αυθόρμητες κινήσεις, μια αγκαλιά, πιάσιμο χεριών, χάδια, αγγίγματα. Τα σώματα έχουν τον δικό τους κώδικα επικοινωνίας που ξεπερνά την ανθρώπινη μιλιά και μερικές φορές ακόμη και το βλέμμα. Κινούνται με την επίδραση μιας έλξης τόσο δυνατής σαν μαγνήτης. Από τα δάχτυλα των ποδιών μέχρι τον λαιμό και τον αυχένα, το σώμα εκπέμπει σήματα.

Σήμερα μαθαίνουμε να προσέχουμε το σώμα μας, σωστά; Yoga, pilates, trx, cross fit, δίαιτες, διατροφολόγοι κλπ κλπ. Κι όλα αυτά ώστε να φτιάξουμε ένα ωραία σμιλεμένο σώμα, κατάλληλο για την παραλία, σέξι κι ακαταμάχητο. Βέβαια και για να είμαστε υγιής, αυτό δεν το αμφισβητώ. Αφού το "φτιάξουμε", λοιπόν, το σώμα, τι το κάνουμε έπειτα;

Θέλω να πω πως ίσως δεν δίνουμε τη βαρύτητα που θα έπρεπε σ'αυτό το εκπληκτικό εργαλείο. Ίσως δεν παρατηρούμε αρκετά ώστε να συλλάβουμε τα μηνύματα που μας στέλνουν οι γύρω μας. Δεν αφήνουμε ελεύθερο το σώμα μας να εκφραστεί, να μας καθοδηγήσει εκείνο. Είμαστε σφιγμένοι, άκρως προσεκτικοί και... ντρεπόμαστε. Ω! Μεγάλη ντροπή για τον γυμνό εαυτό μας. Ειδικά αν το γυμνό είδωλο μας στον καθρέπτη δεν θυμίζει με τίποτα την κυρία Τάδε στη διαφήμιση του Calzedonia.

Για μένα, "ωραίο σώμα" σημαίνει ένα σώμα που κινείται με χάρη στον χώρο, που ξέρει να μιλά χωρίς φωνή και να έρχεται σε επαφή με άλλους ανταλλάζοντας ερεθίσματα. Ένα σώμα που πατά σταθερά στο χώμα σαν προέκταση της γης και ταυτόχρονα μπορεί να γίνει ένα με τον αέρα. Που θυμίζει ξυπόλητο ιθαγενή και συγχρόνως την κορυφαία μπαλαρίνα στα μπαλέτα του Μπολσόι.

Αυτό είναι το σώμα. Σε κάθε άνθρωπο διαφορετικό κι ωραίο. Με μοναδική έκφραση. Ας μην το καταπιέζουμε, ας είμαστε περήφανοι γι'αυτό, ας μάθουμε να το αφήνουμε ελεύθερο... 

Artwork by: Laurie Pace

Γιάννης Βαρβέρης, «Τι να ‘ν’ το σώμα;»

“Μην είν’ οι κάμποι, τα ψηλά βουνά;

Κάτι από δύση θα ‘ναι πάντως σε κραιπάλη

κι έχει στολίδια του μαντείες

να μη σαστίζει σ’ αλλαξοκαιριές.

Πάλι μπορεί και να ‘ναι πέρασμα ενός τρένου

κι όχι το πέρασμα ενός τρένου επακριβώς

αλλά η ησυχία της διάβασης: – δυο ησυχίες:

εκείνη που προηγείται κι αυτή που έπεται.

Ή το πιο απίθανο, μες στον κοιτώνα

καθώς επικρατεί το σκόρπισμα του ελέους

κι οι αψήφιστες ραγισματιές στο ημίφως

να ΄ναι μια σάρκα που φτεροκοπά

ενώπιον των οστών της.”

Artwortk by: Joanne Beaule Ruggles