όταν χαράζει: Ταξιδιάρα ψυχή {Γιάννενα, Δεκέμβρης 2015}

το ταξίδι ξεκινά...

11-16/12/2015 Πενθήμερη σχολική εκδρομή στα Γιάννενα

Τα συναισθήματα με κατακλύζουν και ο νους μου σφύζει από αναμνήσεις... Ένα ταξίδι, μια βόλτα σε τόπους μαγεμένους με συντροφιά αγαπημένους ανθρώπους.

Μια αφιέρωση σε τοπία γαλήνια που μεταμορφώθηκαν σε λέξεις, μια αφιέρωση στη μουσική μελωδία που με συνόδευσε, μια αφιέρωση στους ανθρώπους που μεγάλωσα μαζί, αλλά και σε εκείνους που η απουσία τους γέμισε το μυαλό μου, σε στιγμές που έζησα και δεν έζησα, στα συναισθήματα που ξεχείλισαν.

Στάση πρώτη: Μενίδι, Αμφιλοχία

Τα λόγια θα ήταν περιττά για να περιγράψει κανείς την άγρια και συνάμα σιωπηλή ομορφιά της φύσης. Η θάλασσα, ο ουρανός, σε χρώμα μουντό, τα ξεχωρίζεις μόνο απ'τη γραμμή του ορίζοντα. Τα τρία στοιχεία συνυπάρχουν και συμπλέκονται: νερό, αέρας, γη.

δυο κορμιά αναζητούν παρέα, δυο ψυχές στον αέρα

Κοιτάζοντας, μας σκέφτηκα εκεί συζητώντας για τον έρωτα...

Κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα

και τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα

Μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια

ήταν ωραία η ζωή, ήταν ωραία...

Παύλος Παυλίδης - Μόχα

Αν το θες εσύ, μες στο όνειρο σου
μια μικρή πληγή θα 'μαι στο λαιμό σου
Όταν η σιωπή πέσει σαν σταγόνα
τρέξε να κρυφτείς μείνε λίγο ακόμα

Παύλος Παυλίδης - Νοσφεράτου

Στάση δεύτερη: Μέτσοβο

Ένα από τα πιο γραφικά χωριά της Βόρειας Ελλάδας που έχω επισκεφτεί. Τα χρώματα της γήινης παλέτας σε συνδυασμό με τις μυρωδιές, το τσουχτερό κρύο, τους φυσικούς ήχους, οξύνουν τις αισθήσεις σου και χάνεσαι. Περπατώντας στα στενά πέτρινα σοκάκια νιώθεις ζεστασιά και αφήνεσαι στη θέα των χιονισμένων κορφών.

Στο Μέτσοβο, επίσης, υπάρχει και η καταπληκτική πινακοθήκη του Αβέρωφ με έργα σύγχρονα και παλιά, εκθέσεις φωτογραφίας, και πολλά ακόμη. Κάθε πίνακας ξεχωριστός, είχε κάτι να μου ψιθυρίσει. Με κάποιους μάλιστα, θαρρώ πως ανταλλάξαμε κουβέντες...

Στάση τρίτη: Γιάννενα, Λίμνη Παμβώτιδα

Η διαύγεια της ατμόσφαιρας εντυπωσιακή... Η λίμνη ήταν ένας καθρέπτης όπου διαγράφονταν τα δέντρα, τα πουλιά, τα απέναντι βουνά, οι παράξενες ανθρώπινες μορφές και κινήσεις. Το νερό της λίμνης αιχμαλωτίζει φευγαλέες στιγμές, γέλια, αγκαλιές και καταπίνει δάκρυα...

και αυτή εδώ είναι η ομάδα μου, η οικογένειά μου, οι φίλοι μου.
Με αυτούς γεμίζω το άλμπουμ των παιδικών μου χρόνων, σε αυτούς χρωστάω πλευρές του εαυτού μου...

Ακόμα κι αν οι δρόμοι μας κάποτε χωρίσουν,
τρυφερά θα σας φυλάω στην καρδιά μου.
Κι αν κάτι έλεγα στον καθένα σας ξεχωριστά,
αυτό θα ήταν ένα ευχαριστώ.
Ευχαριστώ για τα αισθήματα, τις στιγμές, τις σκέψεις, τα σκιρτήματα...

Όμως, τι να ‘ναι το πουλί,που ξαφνικά,

σαν ερχομός πνοής μέσα στο πνεύμα,

σφάζει την ησυχία του δωματίου μου

και το αισθάνομαι κοντά μου;

Ποτέ νομίζω δε θα μάθω ―

κι ίσως, να είναι το πουλί αυτό, όλο το μυστικό εδώ πέρα.
Nίκος Καρούζος

Η ψυχή μου ένα σμήνος μυριάδων πουλιών

που τ’ αλώνιζε η θύελλα.

Όσα διασώθηκαν

βρήκαν το δέντρο τους.

Φτερούγισαν κι έμειναν

μέσα στις λέξεις.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Στάση τέταρτη: Ποταμός Βοϊδομάτης

Τα δάκρυά μου είναι ένα διάφανο ποτάμι
ορμάει μέσα σου γκρεμίζει ό,τι βρει
και μεθυσμένο σου φωνάζει
έλα να φύγουμε μαζί.

Γιάννης Αγγελάκας - Ποτάμι

Καινούρια μέρα, καινούριος ποταμός

στις εκβολές του θα προσφέρει

όσα χαθήκαν, όσα ξεχάστηκαν

κι όσα γι' αυτά κανείς δεν ξέρει.

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Όταν χαράζει

Στάση πέμπτη: Κόνιτσα

Λένε ότι άμα το πιστέψεις κάποτε ανοίγουν οι ουρανοί

Κάτι νύχτες σαν αυτή με το βλέμμα καρφωμένο

Βλέπω πάλι αεροπλάνα σαν σκιές στου γαλαξία τη γραμμή

Δεν πειράζει μου αρκεί, μου αρκεί που περιμένω

Παύλος Παυλίδης- Περιμένω

Στάση έκτη: Αίγιο

Τελευταία μέρα και πέρασα χρόνο σε ένα ύψωμα αγναντεύοντας τη θάλασσα, δακρύζοντας και καταγράφοντας σκόρπιες σκέψεις...

οι στιγμές αιχμαλωτίστηκαν από έναν καλό φίλο

Το μόνο που θά 'θελα κάποτε αν σε ξαναδώ
είναι να πω ευχαριστώ για το θαύμα που είδα
και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό
στον τρελό σου χορό - στη λευκή καταιγίδα

Παύλος Παυλίδης - Λευκή καταιγίδα